Wstęp
Historia
Tabor
Plan linii
Co zostało
Galeria zdjęć
Galeria pocztówek
Film
Nostalgia
Literacko
Prasa
Symulacja
Linki
Česky 
English  |
Cieszyński tabor składał się z czterech wagonów silnikowych wykonanych przez firmę Ringhoffer z Pragi (nr 77 793 - 77 796). Tory tramwajowe, zajezdnię i elektrownię wybudowała firma AEG z Wiednia. Firma ta dostarczyła też urządzeń elektrycznych wagonów. Każdy wagon posiadał 18 miejsc do siedzenia oraz 12 do stania. Wagonów holowniczych nie używano.
Ten sam typ wagonów dostarczono także do Ústí nad Labem (obecnie Republika Czeska).
Jednorazowo na linii znajdowały się 3 wozy, czwarty rezerwowy czekał w zajezdni. Wozy jeździły co 10-12 minut, czas jazdy w jedną stronę wynosił 12 minut.
Każdy wagon miał 8100 mm długości, 2050 mm szerokości i 3250 mm wysokości. Rozstaw osi wynosił 1000 mm. Wóz ważył 10800 kg.
Skrzynia wagonu była drewniana, do połowy wykończona blachą. Wnętrze wyłożone było lakierowanym drewnem. Każde z okien otwierało się poprzez wsunięcie do dołu. Prócz tego zastosowano także kratki wentylacyjne powyżej okien. Przedział pasażerski był oddzielony od motorniczego odsuwanymi drzwiami. Wewnątrz ustawiono dwa rzędy miejsc siedzących - z jednej strony podwójne, z drugiej pojedyncze.
Na osiach pod wagonem zainstalowano 2 silniki elektryczne firmy AEG - każdy o mocy 22 kW. Zasilanie zapewniał odbierak lirowy.
Oświetlenie składało się z reflektora na dachu, głównego reflektora na przodzie wozu oraz oświetlenia wewnętrznego.
Tabliczki z oznaczeniem kierunku jazdy (tekst niemiecki - "Bielitzer-Strasse" i "Bahnhof") umieszczono na przodzie wozu oraz w oknach.
Wagony pomalowane były początkowo na biało-czerwono. Umieszczono na nich także herb miasta Cieszyna. Po I wojnie światowej zmieniono kolor na ciemnozielony i zlikwidowano niemieckojęzyczne tabliczki (nie zastosowano żadnych ze względu na spory co do języka).
Po przybyciu do Łodzi wagony poddane zostały przebudowie. Przednie pomosty zostały zabudowane i skonstruowane od nowa, zaokrąglono przednie burty i przesunięto otwory drzwiowe, założono przesuwne drzwi, podzielono środkowe okna oraz wymieniono odbierak lirowy na pantograf. Wagony uzyskały też nowe malowanie.
W okresie okupacji wagony zostały przemalowane. Zamontowano także nowe lampy dachowe oraz kierunkowskazy.
Po zakończeniu wojny wagony znów przemalowano oraz zlikwidowano przedłużane stopnie oraz uchwyty na przednich burtach. Wprowadzono także dodatkowe gniazda elektryczne z przodu wozu.
| Cieszyn |
Łódź |
(w ramach ŁWEKD 1900-1939 i 1945-1950, LEZ 1939-1945 i MPK w Łodzi od 1950 r.) |
| numer taborowy |
numer tab. od 1924 do 1949 r. |
numer tab. od 1949 r. |
data zakończenia eksploatacji |
numer tab. po przebudowie na wagon doczepny |
data zakończenia eksploatacji jako wagon doczepny |
| 1 |
39 |
1039 |
31.12.1955 |
1193 |
+ 1.05.1957 |
| 2 |
40 |
1040 |
+ 1.10.1956 |
- |
- |
| 3 |
41 |
1041 |
13.07.1956 |
1194 |
+ 9.05.1959 |
| 4 |
42 |
1042 |
+ 1.02.1956 |
- |
- |
 Wygląd wagonów w latach 1911-1920 (Städtische Strassenbahn Teschen) |
 Wygląd wagonów od roku 1920 do końca eksploatacji w Cieszynie |
 Wygląd wagonów w latach 20. i 30. po modernizacji w Łodzi (Łódzkie Wąskotorowe Elektryczne Koleje Dojazdowe) |
 Wygląd wagonów w okresie okupacji (Litzmannstädter Elektrische Zufuhrbahnen) |
 Wygląd wagonów w I poł. lat 50. (Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Łodzi) |
|
|
