„Urodzić się przed tylu laty
w mieście - naczyniu połączonym,
pierwszym tramwajem mknąć na gapę
przez Olzę (wówczas w obie strony).”

Renata Putzlacher - „Cieszyńskie divertimento”

***

„Znów stoi na moście bezdomny Kohn
a na Menniczej zawodzi Rachela
i tramwaj dzwoni choć po nim
zaginął już ślad
w tym mieście trwa senna niezmienna niedziela”

Renata Putzlacher - „Mandala”

o północy z zajezdni przy Dojazdowej
po szynach przykrytych asfaltem
wyjeżdża tramwaj firmy Ringhoffer
z pantografem zawieszonym we mgle

w kamienicach przy Bielskiej
lokatorzy wciąż słyszą przez sen
tramwajowy dzwonek
od stu lat ten sam

to Czech motorniczy
śmiejąc się pod wąsem
pozdrawia czarne koty
miauczące na dachach

na rynku do wagonu
wsiadają zakochane pary
pojadą dalej Głęboką
nie widząc nic prócz siebie

i tak jeżdżą do rana w dwie strony
przez Olzę na dworzec i znowu na Bielską
motorniczy przestawia zwrotnice
żeby skrócić im drogę do szczęścia

Miłosz Kamil Manasterski

Tramwajowe trele, wieści,
o tramwajach opowieści.
Sprzed lat wielu trele,baju
o straszydle na tramwaju.
Właśnie tam na środku dachu
kot narobił wszystkim strachu.
Drapał groźnie w dach, drap, drap..
Jak podawał o tym gap,
dach aż brudny był od łap,
a z drapania powstał rap.
Kot ponuro pomiaukiwal,
przy drapaniu łbem swym kiwał.
Tramwaj struchlał od pomruku,
kocie łby zadrżały w bruku,
a kot ostrzył swe pazury,
aż leciały z dachu wióry.
Pewnie by tak jeszcze drapał,
lecz tramwajarz kota złapał.
Ten drapaka dał po szynie
i jak tramwaj po Cieszynie,
krąży niczym zjawa, widmo,
kiedy nie jest całkiem widno.

Ewa Dembiniok